Inwestowanie na rynkach wschodzących

Ambitne plany stowarzyszenia ASEAN

Ten artykuł dostępny jest także w: angielski, chiński uproszczony, holenderski, francuski, włoski, hiszpański

Stowarzyszenie Narodów Azji Południowo-Wschodniej (ASEAN) to przykład współpracy mniejszych gospodarek pozwalającej im wywierać większy wpływ na arenie międzynarodowej oraz sprawić, by ich głos był donośniejszy.  ASEAN tworzy 10 krajów: Brunei, Kambodża, Indonezja, Laos, Malezja, Mjanma (Birma), Filipiny, Singapur, Tajlandia i Wietnam. Stowarzyszenie założone w 1967 r. w celu zwiększenia współpracy i utrzymania pokoju w regionie dziś ma ambitne plany obejmujące przyspieszenie wzrostu gospodarczego oraz zwiększenie wewnątrzregionalnej wymiany handlowej w ciągu najbliższych dziesięcioleci. Poprosiłem mojego kolegę Dennisa Lima, by podzielił się z nami swymi przemyśleniami na temat postępów i potencjału inwestycyjnego tego regionu.

Dennis Lim
Starszy wiceprezes
Starszy dyrektor zarządzający
Templeton Emerging Markets Group

Dostrzegam kilka źródeł potężnego potencjału krajów należących do stowarzyszenia ASEAN. Populacja całego regionu przekracza 620 mln, ale w odróżnieniu od takich potęg gospodarczych, jak Japonia czy Chiny, które mają większą populację, średnia wieku w krajach należących do ASEAN jest niższa. Przykładowo, mediana wieku w Chinach wynosi 37 l., w Japonii – 46 l., natomiast w należących do stowarzyszenia ASEAN Kambodży i Filipinach – 24 l.[1] Starzejąca się populacja wywiera niekorzystny wpływ na krajowe zasoby, ponieważ oznacza malejącą liczbę obywateli pracujących na wzrost gospodarczy. Jeżeli zestawimy młodszą populację z takimi czynnikami, jak rosnący w regionie PKB per capita czy też dążenia reformatorskie i umiejętność współpracy, atrakcyjność tych rynków staje się oczywista zarówno dla międzynarodowych korporacji oferujących usługi i produkty konsumenckie, jak i dla inwestorów. Co więcej, płace w krajach należących do ASEAN są dziś niższe niż w południowych Chinach, przez co producenci przenoszą swe zakłady do Wietnamu, Indonezji i innych części tego regionu. Sprzyjające warunki demograficzne i potencjał wzrostowy regionu dowodzą, że Azja Południowo-Wschodnia to region wart uwagi. Uważamy, że azjatycki wzrost gospodarczy będzie przekładał się na wzrost rentowności przedsiębiorstw, co z kolei będzie źródłem coraz większej liczby możliwości inwestycyjnych.

 ASEAN's Ambitious Agenda - Kraje ASEAN

Transformacja Mjanmy

Choć nasze inwestycje skoncentrowane są na Tajlandii, Indonezji, Malezji i Singapurze, coraz więcej uwagi zaczynamy poświęcać Wietnamowi, wraz z powiększaniem i pogłębianiem rozmiarów tamtejszego rynku. To samo dotyczy Filipin. W dłuższej perspektywie, ekscytujące możliwości mogą oferować także Mjanma, Kambodża i Laos.

Mjanma była gospodarzem listopadowego szczytu ASEAN-Indie, który zbiegł się w czasie z 25. szczytem stowarzyszenia ASEAN. Należy pamiętać, że Mjanma to najbardziej wysunięty na zachód kraj członkowski stowarzyszenia, który graniczy z Indiami i może zyskać status lądowej bramy pomiędzy gospodarką indyjską a ASEAN, jeżeli współpraca między nimi będzie się nadal rozwijać. Najważniejszym tematem szczytu była dalsza liberalizacja wymiany handlowej pomiędzy ASEAN a Indiami, której wartość ma sięgnąć 100 mld USD do 2015 r. Stowarzyszenie Narodów Azji Południowo-Wschodniej oraz gospodarkę indyjską już dziś łączą mocne więzi. W krajach ASEAN, takich jak Singapur czy Malezja, żyją duże społeczności hinduskie. Inwestycje transgraniczne oraz wymiana handlowa znacząco wzrosły na przestrzeni ostatnich lat. Pomimo pewnych tymczasowych różnic i komplikacji, równie ważna dla ASEAN będzie najprawdopodobniej współpraca z Chinami. Kraje ASEAN należą do utworzonego z inicjatywy Chin Azjatyckiego Banku Inwestycji Infrastrukturalnych (AIIB), postrzeganego jako potencjalny rywal Banku Światowego i Azjatyckiego Banku Rozwoju.

Uważamy, że Mjanma ma ogromny potencjał w dłuższej perspektywie. Kraj ten ma potężne niewykorzystane zasoby surowców, a po zniesieniu wieloletnich sankcji notuje napływ dużych ilości zagranicznego kapitału. Przykładowo, w ostatnim czasie przyznano dwie koncesje na świadczenie usług telekomunikacyjnych międzynarodowym operatorom. Gospodarka Mjanmy zaczyna z niskiego poziomu bazowego, zatem w najbliższych latach może notować bardzo mocny wzrost gospodarczy. Droga do rozwoju będzie z pewnością długa i niełatwa, ale jeżeli władze Mjanmy będą skutecznie kierować procesem transformacji, można liczyć na atrakcyjne możliwości dla inwestorów na tym rynku. Mjanma niestety nie ma na razie rynku akcji, więc możliwe są jedynie inwestycje pośrednie, np. poprzez spółki notowane na giełdzie w Tajlandii.

Głęboko wierzymy w długoterminowy potencjał rynku tajskiego. Od 2002 r., Tajlandia przeszła uderzenie fali tsunami, dramatyczne powodzie w porze monsunowej, chroniczny brak stabilności na arenie politycznej oraz poważny kryzys finansowy, ale rynek zdołał utrzymać solidny trend wzrostowy, potwierdzając wytrzymałość krajowej gospodarki i samych Tajów. Kraj ten ma być kluczowym członkiem Wspólnoty Gospodarczej ASEAN (AEC), która zostanie utworzona w 2015 r. jako wspólny rynek dla 10 państw z Azji Południowo-Wschodniej i może przynieść ważne korzyści w dłuższej perspektywie.

 ASEAN's Ambitious Agenda -Wyniki rynku

Zmagania ze skutkami polityki banków centralnych na świecie

W Stanach Zjednoczonych, rynkowi gracze z pewnością muszą przygotować się na wzrosty stóp procentowych. Reakcja krajów członkowskich ASEAN na zaostrzanie polityki pieniężnej przez Rezerwę Federalną (Fed) będzie zależała od tempa i skali podwyżek stóp. Rynki finansowe są dziś wręcz zalane pieniądzem, ale nadal czekamy na znaczące globalne wzrosty inflacji i stóp procentowych. Większość inwestorów wie o krokach podejmowanych przez Fed czy Europejski Bank Centralny (EBC), ale prawdopodobnie mniej mówi się o tym, że bilans Ludowego Banku Chin jest większy niż bilans Rezerwy Federalnej. Łączna wartość bilansów Fedu, EBC, Ludowego Banku Chin i Banku Japonii na koniec 2013 r. sięgała ponad 14 bln USD, czyli prawie tyle, ile warta jest cała gospodarka USA.[2] Bank Japonii i Ludowy Bank Chin nadal drukują pieniądze; Bank Japonii zapowiedział właśnie wpompowanie w system finansowy kolejnych 80 bln jenów (ok. 720 mld USD). Wpływ polityki banków centralnych na kraje ASEAN będzie zależeć w dużej mierze od tempa rekonwalescencji światowych gospodarek. Gdy przyspieszy wzrost PKB w Europie, Japonii i USA, a obawy przed „twardym lądowaniem” chińskiej gospodarki osłabną, wówczas możemy spodziewać się podwyżek stóp procentowych na świecie.

 ASEAN's Ambitious Agenda - Banki centralne

 Malezja i Indonezja: ograniczanie dopłat?

Malezja notuje obecnie deficyt budżetowy, w konsekwencji obowiązującego w tym kraju systemu dotacji. Partia rządząca, która jest u władzy od czasu zyskania niepodległości ponad 50 lat temu, w ostatnich wyborach musiała mierzyć się z poważnymi wyzwaniami ze strony opozycji, co utrudniło zlikwidowanie tych dopłat. Teraz proces ten realizowany jest stopniowo; niedawno rząd ogłosił, że od grudnia koszt popularnych gatunków benzyny i oleju napędowego będzie ustalany na podstawie systemu cen płynnych kierowanych, co powinno pomóc w poprawie stanu finansów publicznych.

Dopłaty są źródłem problemów także w Indonezji; nowo wybrany rząd kierowany przez Joko Widodo zaczął już działać w tym obszarze i ostatnio podniósł ceny benzyny i oleju napędowego o 30% (więcej na ten temat można przeczytać w poprzednim artykule na blogu pt. „Indonezyjski optymizm.”).

Jednym z najważniejszych wydarzeń w Azji Południowo-Wschodniej, jakich spodziewamy się w ciągu najbliższych 3-5 lat, będzie powstanie AEC – struktury reprezentującej wspólny rynek, który zgodnie z przewidywaniami ma obejmować 600 mln ludzi i dysponować łącznym PKB sięgającym niemal 2 bln USD.[3] Zgodnie z założeniami kluczowe cechy definiujące AEC to: (a) jeden rynek i baza produkcyjna, (b) wysoce konkurencyjny region gospodarczy, (c) region sprawiedliwego rozwoju gospodarczego, oraz (d) region w pełni zintegrowany z gospodarką światową.[4] Uważamy, że praca wszystkich krajów członkowskich na rzecz realizacji wspólnej wizji i ducha współpracy powinna spoić tę wspólnotę oraz poprawić poziom życia obywateli. Malezja, która obejmuje przewodnictwo w stowarzyszeniu ASEAN w 2015 r., ma opracować 10-letni plan dla tej wspólnoty na lata 2016-2025, a tematem przewodnim tego planu ma być koncentracja na mieszkańcach regionu.

 

Przedstawione komentarze, opinie i analizy wyrażają wyłącznie osobiste poglądy zarządzającego, są przedstawione wyłącznie w celach informacyjnych i nie stanowią indywidualnych porad inwestycyjnych ani zachęty do kupna, sprzedaży ani utrzymywania jakichkolwiek papierów wartościowych czy stosowania jakiejkolwiek strategii inwestycyjnej. Informacje zawarte w niniejszym dokumencie nie mają charakteru porad prawnych ani podatkowych. Informacje zawarte w niniejszym dokumencie są aktualne wyłącznie na dzień publikacji, mogą ulec zmianie bez uprzedniego powiadomienia i nie stanowią kompletnej analizy wszystkich istotnych faktów dotyczących jakiegokolwiek kraju, regionu, rynku czy inwestycji.

Dane pochodzące z zewnętrznych źródeł mogły zostać wykorzystane na potrzeby opracowania niniejszego dokumentu. Takie dane nie zostały odrębnie zweryfikowane, potwierdzone ani poddane kontroli przez Franklin Templeton Investments (FTI). FTI nie ponosi żadnej odpowiedzialności za jakiekolwiek straty wynikające z wykorzystania jakichkolwiek informacji zawartych w niniejszym dokumencie; inwestor może opierać swe decyzje na przedstawionych tutaj opiniach lub wynikach analiz wyłącznie na własne ryzyko. Produkty, usługi i informacje mogą nie być dostępne pod niektórymi jurysdykcjami i są oferowane przez podmioty powiązane z FTI i/lub przez dystrybutorów, w zależności od lokalnie obowiązujących przepisów. Aby dowiedzieć się, czy dane produkty i usługi są dostępne pod określoną jurysdykcją, należy skonsultować się z profesjonalnym doradcą finansowym.

Jakie jest ryzyko?

Wszelkie inwestycje wiążą się z ryzykiem, włącznie z ryzykiem utraty zainwestowanego kapitału. Z inwestowaniem na rynkach zagranicznych związane jest określone ryzyko, m.in. ryzyko wahań kursów walut i ryzyko niestabilnej sytuacji gospodarczej i politycznej. Inwestycje na rynkach wschodzących, do których należą także nowe rynki wschodzące, obarczone są większym ryzykiem wynikającym z powyższych czynników, oprócz typowych dla nich ryzyk związanych z względnie niewielkimi rozmiarami, mniejszą płynnością i brakiem odpowiednich ram prawnych, politycznych, biznesowych i społecznych dla rynków papierów wartościowych. Ponieważ wspomniane ramy prawne, polityczne, biznesowe i społeczne są zwykle jeszcze słabiej rozwinięte na nowych rynkach wschodzących, a występują także rozmaite inne czynniki, takie jak podwyższony potencjał skrajnych wahań kursów, braku płynności, barier ograniczających transakcje oraz mechanizmów kontroli giełd, ryzyka związane z rynkami wschodzącymi są nasilone w przypadku nowych rynków wschodzących.

 


[1] Źródło: „CIA World Factbook”, dane szacunkowe, 2014 r.

[2] Źródła: Europejski Bank Centralny, Rezerwa Federalna USA, Bank Japonii, Ludowy Bank Chin; 2013 r.  

[3] Źródło: Światowe Forum Ekonomiczne (ang. World Economic Forum, WEF).

[4] Źródło: „ASEAN Economic Community Factbook” (fakty dot. wspólnoty gospodarczej ASEAN). Dżakarta: sekretariat ASEAN, luty 2011 r.

Leave a reply

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Pola, które muszą być wypełnione, są oznaczone