Inwestowanie na rynkach wschodzących

Przełomowy rok dla rynków ASEAN?

Ten artykuł dostępny jest także w: angielski, chiński uproszczony, holenderski, francuski, niemiecki, włoski, hiszpański

Znaczenie rynków azjatyckich w globalnej gospodarce znacząco wzrosło na przestrzeni ostatnich lat i spodziewamy się kontynuacji tego trendu także w przyszłości. Wiele spośród tych krajów pracuje nad fundamentalną poprawą swych gospodarek, a te zmiany przynoszą długofalowe efekty. Bieżący rok może się okazać przełomowy dla kilku krajów azjatyckich, biorąc pod uwagę ambitne plany stworzenia przez Stowarzyszenie Narodów Azji Południowo-Wschodniej (ASEAN) Wspólnoty Gospodarczej ASEAN (AEC), które mają zostać zrealizowane w 2015 r. Rozmowy na temat przygotowań do zawiązania wspólnoty AEC pomiędzy państwami członkowskimi ASEAN wciąż trwają i choć prace nad kilkoma ważnymi kwestiami są jeszcze w toku, z entuzjazmem czekamy na ostateczny rezultat.

Stowarzyszenie ASEAN, założone w 1967 r. w celu wzmocnienia współpracy i zapewnienia pokoju w regionie, to solidna regionalna gospodarka współtworzona przez 10 państw członkowskich: Brunei, Kambodżę, Indonezję, Laos, Malezję, Mjanmę (Birmę), Filipiny, Singapur, Tajlandię i Wietnam. 10 krajów należących do ASEAN już teraz oferuje inwestorom atrakcyjne atuty, takie jak korzystne profile demograficzne, bogate zasoby surowców czy tania siła robocza. Po połączeniu w jeden wspólny rynek, wspólnota będzie obejmowała populację sięgającą 600 milionów obywateli i szeroką gamę atrybutów ekonomicznych, począwszy od możliwości finansowych, handlowych i technologicznych dostępnych w Singapurze, a skończywszy na w dużej mierze niewykorzystanych rezerwach siły roboczej i surowców w Mjanmie, które to atuty po połączeniu będą więcej warte niż ich suma w wartościach bezwzględnych.

Zgodnie z założeniami kluczowe cechy definiujące AEC to: (a) jeden rynek i baza produkcyjna, (b) wysoce konkurencyjny region gospodarczy, (c) region sprawiedliwego rozwoju gospodarczego, oraz (d) region w pełni zintegrowany z gospodarką światową. Po utworzeniu AEC, kraje ASEAN będą musiały pracować na rzecz realizacji wspólnej wizji i wykazać się duchem współpracy, co powinno spoić tę wspólnotę oraz poprawić poziom życia obywateli, pomimo ich pewnego oporu i obaw związanych z tym projektem. Po pełnym uruchomieniu pod koniec roku, wspólnota AEC stworzy możliwość dalszego wspierania handlu transgranicznego i integracji gospodarek, przedsiębiorstw i ludzi w tym regionie w kolejnych latach.

Według wyników badań przeprowadzonych niedawno przez Boston Consulting Group, przedsiębiorcy w tym regionie są wyjątkowo optymistycznie nastawieni do perspektyw związanych z AEC: 80% ankietowanych ocenia AEC jako potencjalne źródło możliwości dla ich firm i wierzy, że utworzenie wspólnoty pomoże przyspieszyć wzrost w ich branżach. Przedsiębiorcy przyznali także, że większość sektorów zanotowała postępy w ostatnich latach, a dwie trzecie przedstawicieli spółek, którzy wzięli udział w badaniu, oświadczyło, że koryguje swe oferty produktowe oraz modernizuje swe organizacje i sieci zaopatrzenia. Z drugiej strony, niektórzy przedsiębiorcy z regionu ASEAN wyrazili obawy, że rządy nie będą w pełni sprzyjać całkowicie swobodnym przepływom towarów w regionie.

Naszym zdaniem, potencjalnie bardzo korzystne zarówno dla spółek z regionu ASEAN, jak i dla inwestorów, może być godne pozazdroszczenia geograficzne położenie wspólnoty AEC, która będzie graniczyć z dynamicznie rosnącymi gigantami ekonomicznymi – Chinami i Indiami. Region leży na jednym z najważniejszych szlaków handlowych, w który chiński rząd zamierza intensywnie inwestować. Chińskie spółki już dziś są aktywnymi inwestorami w takich krajach, jak Wietnam, wykorzystując znacznie niższe płace w porównaniu z południowymi regionami Chin; ponadto, rozwijane są ambitne plany inwestycji w infrastrukturę transportową, które poprawią jakość połączeń pomiędzy Chinami a Azją Południowo-Wschodnią.

Wzrost rynków Azji Południowo-Wschodniej może stymulować także handel międzynarodowy; niektóre kraje z tego regionu są zaangażowane w takie inicjatywy handlowe, jak Partnerstwo Transpacyficzne (którego utworzenie jest obecnie przedmiotem negocjacji), jak również starają się pogłębiać wewnątrzregionalne relacje handlowe.

Populacja regionu ASEAN konsekwentnie rośnie od 15 lat, w 2014 r. wynosiła 620 mln obywateli, a do 2020 r. ma wzrosnąć do prawie 670 milionów (według Międzynarodowego Funduszu Walutowego), co oznacza wzrost o ok. 30% w porównaniu z 514 mln w 2000 r. Wierzymy, że ten potencjał wzrostowy połączony z rosnącymi dochodami per capita oraz względnie młodą populacją będzie stymulować popyt konsumencki w tym regionie. Zmniejszenie kosztów prowadzenia działalności gospodarczej, poprawa dynamiki na rynku pracy i na rynkach kapitałowych oraz usprawnienie systemu podatkowego mogą tylko zwiększyć szanse na szybki wzrost. W rezultacie, gospodarki ASEAN notują wzrost krajowej konsumpcji szerokiego spektrum towarów i usług.

Według rozmaitych prognoz, perspektywy wzrostu produktu krajowego brutto (PKB) dla tego regionu są znacznie lepsze niż dla rynków rozwiniętych, a nawet dla innych regionów rynków wschodzących. Wzrost PKB w Azji wschodzącej w 2015 r. ma wynieść średnio 6,6%., a nowe rynki wschodzące, takie jak Mjanma, Kambodża czy Laos mają rosnąć jeszcze szybciej. Na drugim końcu tego spektrum jest Brunei z prognozowanym skurczeniem się gospodarki o 0,5%, a także Tajlandia i Singapur, które mają zanotować i tak przyzwoity wzrost rzędu odpowiednio 3,7% i 3%.

MM ASEAN

Spektrum różnorodnych możliwości

W naszej ocenie, Azja Południowo-Wschodnia to obecnie jedno z najbardziej ekscytujących miejsc dla inwestorów interesujących się rynkami wschodzącymi i nowymi rynkami wschodzącymi. Gama możliwości inwestycyjnych jest bardzo szeroka: od wysoko rozwiniętego i zaawansowanego technologicznie rynku singapurskiego, poprzez rynki wschodzące na różnych etapach rozwoju, takie jak Tajlandia, Indonezja czy Filipiny, po ekscytujące nowe rynki wschodzące, takie jak Wietnam czy Mjanma.

Indonezja przechodzi obecnie ważne reformy zainicjowane przez prezydenta Widodo, a wojskowe władze Tajlandii starają się zyskać większe poparcie poprzez działania zorientowane na przyspieszenie wzrostu. Moim zdaniem, rola Singapuru jako globalnego węzła handlowego powinna zapewnić temu rynkowi dalszy wzrost i dobrą koniunkturę. Otwarcie Mjanmy na mechanizmy rynkowe może pchnąć tą gospodarkę do przodu, pod warunkiem odpowiedniego przebiegu nadchodzących wyborów. Wietnam także z zaangażowaniem otwiera swój rynek dla globalnych inwestorów i stopniowo reformuje swój sektor bankowy. Laos ma potencjał, by dołączyć do atrakcyjnych nowych rynków wschodzących; popyt na energię wodną i surowce mineralne tego kraju może napędzać wzrost gospodarczy. Proponowane reformy ekonomiczne w całym regionie także mogą potencjalnie przyspieszyć jego rozwój i zwiększyć rentowność przedsiębiorstw.

Dzięki doskonałym międzynarodowym relacjom handlowym oraz dostępności zaawansowanej technologii i taniej siły roboczej, Azja Południowo-Wschodnia od dawna jest ważnym ośrodkiem zaopatrzenia dla spółek japońskich, natomiast niskie koszty pracy przekładają się na migrację działalności produkcyjnej z Chin.

Przed krajami należącymi do stowarzyszenia ASEAN wciąż stoją pewne wyzwania; w przypadku wspólnoty złożonej z różnorodnych krajów, różnice zdań są czymś naturalnym, ale współdziałanie będzie niezbędnym warunkiem, by projekt AEC zakończył się sukcesem. Liczymy, ponadto, na dalsze postępy na polu eliminowania barier ograniczających globalne przepływy towarów i usług w regionie oraz na politykę stymulującą inwestycje zagraniczne. Aby wspólnota AEC zyskała wiarygodność i rozwijała się zgodnie z oczekiwaniami, niezbędne będzie usunięcie kilku przeszkód, takich jak rozbieżności w regulacjach i polityce, presje biurokratyczne czy też sposób myślenia lub obawy rozpowszechnione wśród części przedsiębiorców związane z możliwością funkcjonowania otwartego rynku w regionie ASEAN.

Wspólnota AEC ma ostatecznie stanowić wspólny rynek z łącznym PKB sięgającym prawie 2 bln USD. Uważamy, że praca wszystkich krajów członkowskich ASEAN na rzecz realizacji wspólnej wizji i ducha współpracy powinna spoić tę wspólnotę oraz poprawić poziom życia obywateli. Nasze prognozy dla tego regionu wciąż są optymistyczne, ze względu na takie czynniki, jak solidny potencjał wzrostowy, zasoby siły roboczej i surowców, korzystne wskaźniki demograficzne, relacje handlowe, położenie geograficzne czy inicjatywy reformatorskie.

Komentarze, opinie i analizy Marka Mobiusa wyrażają wyłącznie jego osobiste poglądy, są przedstawione wyłącznie w celach informacyjnych i nie stanowią indywidualnych porad inwestycyjnych ani zachęty do kupna, sprzedaży ani utrzymywania jakichkolwiek papierów wartościowych czy stosowania jakiejkolwiek strategii inwestycyjnej. Informacje zawarte w niniejszym dokumencie nie mają charakteru porad prawnych ani podatkowych. Informacje zawarte w niniejszym dokumencie są aktualne wyłącznie na dzień publikacji, mogą ulec zmianie bez uprzedniego powiadomienia i nie stanowią kompletnej analizy wszystkich istotnych faktów dotyczących jakiegokolwiek kraju, regionu, rynku czy inwestycji.

Dane pochodzące z zewnętrznych źródeł mogły zostać wykorzystane na potrzeby opracowania niniejszego dokumentu. Takie dane nie zostały odrębnie zweryfikowane, potwierdzone ani poddane kontroli przez Franklin Templeton Investments (FTI). FTI nie ponosi żadnej odpowiedzialności za jakiekolwiek straty wynikające z wykorzystania jakichkolwiek informacji zawartych w niniejszym dokumencie; inwestor może opierać swe decyzje na przedstawionych tutaj opiniach lub wynikach analiz wyłącznie na własne ryzyko. Produkty, usługi i informacje mogą nie być dostępne pod niektórymi jurysdykcjami i są oferowane przez podmioty powiązane z FTI i/lub przez dystrybutorów, w zależności od lokalnie obowiązujących przepisów. Aby dowiedzieć się, czy dane produkty i usługi są dostępne pod określoną jurysdykcją, należy skonsultować się z profesjonalnym doradcą finansowym.

Jakie jest ryzyko?
Wszelkie inwestycje wiążą się z ryzykiem, włącznie z ryzykiem utraty zainwestowanego kapitału. Z inwestowaniem na rynkach zagranicznych związane jest określone ryzyko, m.in. ryzyko wahań kursów walut i ryzyko niestabilnej sytuacji gospodarczej i politycznej. Inwestycje na rynkach wschodzących, do których należą także nowe rynki wschodzące, obarczone są większym ryzykiem wynikającym z powyższych czynników, oprócz typowych dla nich ryzyk związanych z względnie niewielkimi rozmiarami, mniejszą płynnością i brakiem odpowiednich ram prawnych, politycznych, biznesowych i społecznych dla rynków papierów wartościowych. Ponieważ wspomniane ramy prawne, polityczne, biznesowe i społeczne są zwykle jeszcze słabiej rozwinięte na nowych rynkach wschodzących, a występują także rozmaite inne czynniki, takie jak podwyższony potencjał skrajnych wahań kursów, braku płynności, barier ograniczających transakcje oraz mechanizmów kontroli giełd, ryzyka związane z rynkami wschodzącymi są nasilone w przypadku nowych rynków wschodzących.

Leave a reply

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Pola, które muszą być wypełnione, są oznaczone